NL

Vitaliteit – Reggy Bruinsma

-

Vitaliteit

In eerste instantie lijkt dit een vreemde kop voor een artikel over karpervissen maar niets is minder waar. De laatste jaren heb ik namelijk talloze keren meegemaakt dat hoe vitaler je bent en dus meer energie je in je visserij kunt steken, des te meer je vangt. Ik heb het dan nog niet eens over het steken van energie in het zoeken naar stekken, observeren en voeren wat uiteraard je kansen op vis aanzienlijk vergroot. Nee ik heb het over energie die je in het vissen zelf steekt.

Eigenlijk wist ik het al jaren maar de honger naar steeds grotere vis deed mij op een gegeven moment geloven dat ik deze grotere karpers alleen kon vangen wanneer ik net als de andere groot wild jagers stereotiep dagen achtereen in een tent op dezelfde plek bleef zitten. Ik kan niet ontkennen op deze manier een behoorlijk deel van mijn Nederlandse topvissen gevangen te hebben maar achteraf gezien had het waarschijnlijk heel wat effectiever gekund.

Ik kan niet ontkennen op deze manier een behoorlijk deel van mijn Nederlandse topvissen gevangen te hebben
Ik kan niet ontkennen op deze manier een behoorlijk deel van mijn Nederlandse topvissen gevangen te hebben.

De ommekeer kwam voor mij toen mijn zoon Lewis oud genoeg was om mij te vergezellen tijdens mijn jacht op groot wild. Hij had al veel ervaring opgedaan met het penvissen, oppervlaktevissen, ziggen en het vissen met vastlood systemen. Ervaring krijg je door middel van herhalen wat in het geval van vissen inhoudt dat hij veel vis moest vangen. We visten dus op de kleinere, makkelijkere wateren waar het vangen van meerdere karpers per dag mogelijk was. Dit was voor mij wel even een cultuurshock maar al snel bleek ik deze visserij erg leuk te vinden om te combineren met mijn targetvisserij op groot water.

De visserij was totaal anders dan het urenlange wachten op een aanbeet en het bleek dat het, gedurende de visdag, regelmatig verwisselen van stek, montage en aas vele malen meer vis op de  mat bracht dan het passief door blijven vissen.

Toen ik Lewis ervaren genoeg vond om mee te gaan naar het moeilijkere water had ik hem vooraf duidelijk gemaakt dat hier andere regels gelden. Hele preken heb ik gehouden over de verschillen tussen deze visserij en de actieve visserij op de makkelijkere run-wateren. Maar gelukkig is Lewis lekker eigenwijs en ging hij regelmatig dwars tegen mijn adviezen in. Zijn filosofie was erg simpel: Een karper is een karper en wat op de Bosbaan of op een karperput werkt moet ook op bijvoorbeeld de Sloterplas werken. Tot mijn grote verrassing bleek hij nog gelijk te hebben ook!

Wat op de Bosbaan of op een karperput werkt.....
Wat op de Bosbaan of op een karperput werkt…..

Vele malen werd ik er door hem namelijk compleet uitgevist. Dit terwijl ik wel dacht te weten hoe ik mijn targetwater aan moest pakken. Enkele voorbeelden in het kort waarbij mijn stereotiepe denken het aflegde tegen de onbezonnenheid en energie van een kind.

De regel luidt dat je een hinged stiffrig niet gebruikt voor de visserij met bodemaas. Lewis vond van wel. Resultaat:

Een hinged stiffrig gebruik je niet met bodemaas,,,

Tijdens het vissen op mijn circuitwater vervangt Lewis na anderhalve dag blanken mijn standaardrig door deze hinged stiffrig. Binnen een half uur volgt de eerste run precies op deze hengel. Er volgt er snel nog een waarna ik een hengel ook van deze rig voorzie. We vangen nog een aantal goede vissen tot ruim in de dertig pond. En alleen op de hinged stiffrig met bodemaas……

3e stek van de dag, eerste veertiger voor Lewis.
3e stek van de dag, eerste veertiger voor Lewis.

Het water van mijn circuitwater is op een gegeven moment erg helder. Mijn ervaring is dat de vis op het dit water dan slecht ondiep te vangen is. Na een aantal uren vissen op de, in mijn ogen juiste diepte, vindt Lewis het welletjes en legt hij een hengel neer op een meter water. Resultaat: 4 vissen tussen de 29 en 34 pond op deze hengel terwijl ik niets vang…..

Tijdens het vissen op een voerplek ziet Lewis die nooit stil kan zitten en wat rondloopt in een modderig deel van het water een enorm bellenplakkaat ontstaan. Hij haalt een hengel in met een hoog geviste popup. Lew, dit gaat nooit werken zeg ik. Deze vis aast met zijn kop in de modder en pakt zo`n hoge popup nooit. Lewis trekt zich niets van mijn woorden aan en gooit zijn aas midden in het bellenplakkaat. Hij legt de hengel op de kant met de slip los. Tot mijn verbazing loopt deze hengel enkele minuten later af. Resultaat: een prachtige schub van bijna 38 pond voor de dan 9-jarige Lewis…..

Een schub van bijna 38 pond voor de dan 9-jarige Lewis.
Een schub van bijna 38 pond voor de dan 9-jarige Lewis.

Ik kan zo nog wel even doorgaan en mijn ogen door dit soort gebeurtenissen aardig geopend. Ik heb namelijk een rode draad gezien die door al deze “toevallige” vangsten loopt en dat is namelijk energie. Energie om alert te blijven en constant zaken te veranderen als dit nodig is. Energie om te verkassen als je ergens anders vis zien. Energie om meerdere wateren per dag te bevissen om zo de aastijden per water optimaal te benutten. Als je hier de energie voor hebt dan zul je merken dat je ongelooflijk veel meer vis vangt dan wanneer je passief blijft zitten op een en dezelfde stek.

Ook Lewis blijft goed in vorm...
Ook Lewis blijft goed in vorm…

Ik ben gezien de bovenstaande praktijkvoorbeelden helemaal afgestapt van de passieve visserij. Niet alleen probeer ik veel energie te steken in het vissen op run-wateren maar ook gewoon in mijn visserij op de hardere circuitwateren. En geloof mij, dit heeft mij geen windeieren gelegd. Ik vang tegenwoordig vele malen meer vis in veel minder uren dan voorheen.

Door altijd hard gesport te hebben, nooit gerookt of gedronken te hebben, gezond te eten en voldoende te slapen kan ik wel zeggen dat ik in over een prima conditie verkeer. Toch kan ik niet de energie opbrengen die Lewis met zijn 14 jaar in het vissen stopt. Een leuk voorbeeld daarvan zijn de 4 dagen die wij recent samen gevist hebben.

Door mijn hele leven hard gesport te hebben...
Door mijn hele leven hard gesport te hebben…

We wilden alles uit deze 4 dagen halen dus hadden besloten om afhankelijk van de weersomstandigheden meerdere wateren te bevissen, De eerste dag ging de wekker vroeg wat er voor zorgde dat ik even later niet heel wakker aan de waterkant zat. De eerste 2 dagen van onze vistrip zou het mooi weer zijn om het hardere circuitwater te bevissen. Bewolkt, een mooie zuidwestenwind, lage luchtdruk en niet te warm. De laatste 2 dagen zou het warm en zonnig worden met een hoge luchtdruk. Deze 2 dagen zouden wij 2 andere, makkelijkere wateren bevissen. Leuke vooruitzichten maar de eerste dag was helaas in een flits om. De enige run van de dag kwam op een hengel van Lewis maar deze vis verspeelde hij helaas. Na wat gevoerd te hebben voor de volgende dag gingen we naar huis. Lewis was teleurgesteld over dit resultaat. Natuurlijk, het water was veranderd ten opzichte van vroeger. Een aantal vissterftes heeft ervoor gezorgd dat het bestand flink gekrompen is en de toegenomen plantengroei maakt het vissen er ook niet makkelijker op maar met dit weer hadden wij toch wel wat meer actie verwacht.

De volgende dag waren wij na een korte nacht weer vroeg aan het water. Omdat ik de vermoeidheid aardig begon te voelen deed ik alles rustig aan en toen mijn beide hengels inlagen vond ik het allemaal wel best. Maar Lewis niet. Steeds weer stond hij op van zijn stoel liep hij langs het water, op zoek naar tekenen van vis. Even later was het zover. Hij had een zware vis zien springen iets voorbij onze plekken op ondiep water. Meteen werd een hengel binnen gedraaid en het zware lood vervangen door een lichtere versie. Na voorzichtig een aantal malen ingegooid te hebben had hij een schoon stuk gevonden waar hij snel wat Martin SB Monstercrab boilies voerde. Vanwege de schone bodem werd de popup montage verruild voor een stiffrig van 10 cm Stiffy en een Superstrong nr 6 en precies ingegooid op de schone plek. Uiteraard na deze tijdens het peilen  afgeclipt te hebben. Trots bekeek ik dit alles. Van zijn precisie kunnen heel wat vissers nog veel leren. Maar ik werd zelf al moe van al deze actie, zeker omdat dit allemaal ook nog eens in de stromende regen plaatsvond. Ik zat zelf lekker onderuitgezakt op mijn stoel onder mijn paraplu. Eerlijk gezegd wilde ik ook direct gaan veranderen maar dan zou ik Lewis in de weg zitten. Ik vind het belangrijker dat hij vis vangt dan ik dus mijn hengels bleven liggen waar ze lagen.

Ik had een goed gevoel over de acties van Lewis en terecht bleek even later toen de slappe lijn voor zijn top werd recht getrokken en een prachtige run volgde. Helaas bleek het pechduiveltje van gisteren nog op Lewis` schouder te zitten want even later schoot de vis, die goed aanvoelde, los. Er zat toch wat wier rondom de haak en deze had vermoedelijk het indraaien verhinderd. Natuurlijk baalde Lewis flink. Het komt tegenwoordig niet veel meer voor dat je op dit water gewoon vanaf de kant meerdere runs per dag krijgt dus dit was misschien wel onze enige kans van vandaag. Om het allemaal nog even somberder te maken ging het ook nog eens harder regenen. Dit weerhield Lewis er niet van om beide hengels van deze montage te voorzien en op de plek in te werpen waar de run net vanaf kwam.

Regelmatig stond hij op om opnieuw in te gooien en meteen een paar boilies bij te voeren terwijl ik een beetje in mijn stoel zat te sukkelen. Het was dan ook helemaal terecht dat de volgende run weer op een van zijn hengels kwam. Gelukkig kwam deze vis wel binnen en kon Lewis toch nog met een mooie vis op de foto.

warm of niet Lewis gaat maar door..
warm of niet Lewis gaat maar door..

De derde dag gingen we naar een druk bevist parkwater met een prima bestand aan vis. Gemiddeld wegen de vissen tussen de 15 en de 20 pond met een enkele uitschieter tot kort in de 30 pond. Ook hier bleek weer hoe belangrijk het is om actief en alert te zijn. `s ochtends bleek de vis kort onder de kant te zwemmen en waren ze goed waarneembaar in het heldere water. Door meerdere kleine voerplekjes te maken met Martin SB Crushies konden we vrij snel een aantal karpers vangen. Opvallend was wel dat na iedere gevangen vis de andere vissen voorlopig niet meer in de buurt van de plek kwamen waar zojuist een vis gevangen was. Voor ons geen probleem. Gewoon de hengels indraaien en op een van de voerplekjes aan de andere kant van het water hetzelfde trucje uithalen. Terwijl de passief vissende vissers met z`n allen slechts een enkele vis konden vangen pakten wij er met onze actieve aanpak in 2 ochtenden in totaal 25, waarbij Lewis een van de zwaarste vissen van het water wist te vangen. Als het te warm werd gingen wij over op het vissen met de zig waarbij wij iedere 10 minuten een paar spombs Zigit over onze zigs spodden. Zo wisten wij ook nog een aantal mooie vissen te vangen. Zeker weten dat wij maar een fractie van dit aantal hadden gevangen als wij comfortabel onder onze paraplu waren blijven zitten. Het grootste deel van deze vissen werd terecht door Lewis gevangen. Overdag was het namelijk meer dan 30 graden en de combinatie van deze hitte met de korte nachten deed mijn energieniveau geen goed. Lewis daarentegen ging gewoon keihard door en ving dus verdiend meer vis.

Als er een jaargetijde is waar het steken van energie in je visserij een enorm verschil kan maken dan is het wel het voorjaar. Dit bleek dit jaar ook weer. Na het zien van een aflevering van Vis TV waarin Ed en Marco met drijvend aas aan de slag gingen kreeg ik ook zin om deze manier van vissen weer eens op te pakken. Vroeger viste ik heel veel met drijvend aas maar sinds de enorme successen die ik behaald heb met het ziggen doe ik dit tegenwoordig nauwelijks meer. Voor mijn eerst volgende vrije da had ik 2 wateren op het oog. Het  eerste water was een smalle sloot die in verbinding staat met het Noord Hollands Kanaal. De laatste 2 dagen was hier nogal wat karper ingetrokken i.v.m. de naderende paai. Het was heel veel kleine vis maar ik had ook een paar prachtige twintigers gezien. Het andere water was een sloot die in verbinding staat met het eerder genoemde circuitwater. Ook hier was aardig wat vis ingetrokken. Omdat beide wateren vol stonden met lelies besloot ik als lijn een dyneemalijn te gebruiken die ik van Piet gekregen had. Deze lijn, genaamd Fantastic 8, was bedoeld als spod- en markerlijn maar het leek mij ook een prima lijn om te gebruiken tussen de lelies. Heel dun, glad en soepel maar toch slijtvast.

Ik wilde met maden en voorgeweekte kattebrokken vissen. Deze laatste had ik een aantal dagen gesoakt in een Monstercrab/Aminol dip waardoor deze langzaam zonken. De haak zonk zowel op de maden als op de kattebrokken. Door een stukje zwarte foam op de haak te prikken en deze bij te knippen kon ik het aas heel langzaam laten zinken.

Eerst besloot ik een kijkje te nemen bij de zijtak van het kanaal. Er zwom nog meer vis dan gisteren. Er zaten 2 jongens met een tent te vissen precies bij de ingang van de sloot. Deze hadden de vis ook gezien en er 2 dagen gevoerd. Ze zaten al vanaf gisterenavond te vissen maar hadden nog niets gevangen. Niet vreemd want de vis zwom rechtstreeks over hun voerplek de sloot in. Net zoals de dagen ervoor zag ik voornamelijk kleine vis. Na wat rondgelopen te hebben zag ik ineens een vis van een heel ander kaliber dan ik hier ooit gezien had. Niet lang maar helemaal vol met kuit. Die moest ik hebben! Snel liep ik naar mijn auto en beaasde ik mijn haak met een paar maden en een stukje zwarte  foam. Na dit bijgeknipt te hebben ging ik op zoek naar de vis. Ik had werkelijk alle geluk want de vis kwam met 2 kleinere vissen vanaf de overkant aangezwommen en ging precies voor mij onder een lelieblad liggen happen. De bek zat aan mijn kant van het blad en derest van de kop onder het blad. De vis kon mij dus niet zien. Perfect!

Ik liet het foampje voor de bek zakken en toen deze op de juiste diepte lag legde ik mijn lijn op het blad zodat het aas niet verder kon zinken. Was ik toch nog een beetje aan het ziggen! Lang duurde dit niet. De vis begon ineens feller te happen waarna het lichte aas in de grote bek verdween. Tak, hangen! De dril duurde niet erg lang want ik liet de vis niet op gang komen. De lijn bleek geen partij voor de lelies en sneed hier moeiteloos door heen. Zo dat is nog eens effectief vissen. Binnen een minuut na het inleggen de grootste vis van de sloot vangen. Een voorbijganger maakte wat foto`s waarna ik meteen mijn hengel inpakte en weer weg ging. Ik was alles bij elkaar hooguit 5 minuten aan het water. Dit moet er voor de voorbijgangers vreemd uitgezien hebben. Op naar het 2e water!

Dit was gewoon te makkelijk!
Dit was gewoon te makkelijk!

Daar aangekomen zag ik al van een afstand dat er vis aan het paaien was. Hopelijk gold dit niet voor de hele populatie. Het net en de onthaakmat van 2 aanwezige statisch vissende mannen was nog droog. Iets voorbij hun stek zag ik een leuke schubkarper tussen de lelies happen. Ik reeg een aantal maden op de haak waar het foam van zojuist nog op zat. Het aas zonk naar mijn mening iets te snel maar ik wilde geen tijd verliezen. Ik legde de maden op het juiste moment voor de bek van de vis en deze pakte het aas direct. Na de aanslag boorde de vis zich flink in de lelies maar ook nu weer bleek de lijnkeuze een goede. Ik had mijn net nog niet eens uitgeklapt dus ik riep een van de vissers. Deze snapten er niets van. Ze zaten al de hele ochtend zonder vis en ik had er 1 binnen enkele seconden. Deze ochtend volgden nog 4 vissen en 2 uur later hield ik het voor gezien. De vis begon massaal te paaien en had geen interesse meer in mijn aas.

De volgende dag pakte ik er nog eens 4 in een paar uurtjes wat mijn totaal bracht op 10 vissen tot kort in de 30 pond in 5 uur vissen. Dat is dus een half uur voor een vis. Dit was gewoon te makkelijk. Rondlopen tot ergens een vis in de lelies zat te happen, aas er voor leggen en in de meeste gevallen werd dit direct gepakt. Ter vergelijking. Iets verderop in de sloot zaten 2 vissers statisch te vissen gedurende 2 dagen en nachten met als resultaat 5 vissen. Dit is per persoon 19 uur voor een vis! Hoewel het aantrekkelijker leek om relaxed in de schaduw van een paraplu met een drankje te zitten wachten tot de vis naar je toe komt dan in een korte broek in de brandende zon tussen de brandnetels te struinen, de actieve aanpak bleek in dit geval weer aanzienlijk effectiever dan een passieve.

Door dit actieve vissen staat de teller van 2014 op het moment van schrijven, 25 juli op 157 karpers, de vissen die ik op mijn testput heb gevangen niet meegerekend. Onder deze vissen zit een enorm aantal twintigers, 9 dertigers en 2 veertigers. Mij zul je dus niet langer dan een paar uur op een stek zien zitten!

Blijf vitaal!